dziennik. zdania warunkowe #1

1. Jeśli najbardziej niezwykłym wydarzeniem mojego życia nie było spotkanie z drugą osobą - to czas najwyższy przyznać się przed sobą, że nigdy się jeszcze nikogo nie spotkało. 2. Jeśli w środku nocy kręcę się bez celu po mieszkaniu i zaglądam bezmyślnie do lodówki - najwyraźniej mylę apetyt na kolejną kanapkę z głodem miłości. Żywiąc niejasną nadzieję na to, że to właśnie polędwica będzie odpowiedzią na palącą tęsknotę. 3. Jeśli nie wiem, co przyniesie mi przyszłość, to przynajmniej jestem wolny. Także od oczekiwań innych względem mojego życia. Także od własnych iluzji dotyczących mojego życia. 4. Jeśli nie znajduję w sobie pogodnej ciszy, zatoki bezpieczeństwa i miłości - to bez tej ciszy, nie mogę dać Ci nic cennego. Jeśli nie mam w sobie ciszy, łatwo mi Ciebie skrzywdzić. Gdy o nią dbam, jak o płonącą delikatnie świeczkę, Ciebie również będę mógł otulić bardzo lekką mgłą radości. 5. Jeśli wypiłem kawę, nie skupiając ani przez chwilę pełnej uwagi na to, jak smakuję i jak mnie cieszy - to równie dobrze mógłbym jej wcale nie przygotowywać. 6. Jeśli martwię się o przyszłość, pieniądze, relacje, plany i zdrowie - to przestaję się zajmować prawdziwą rzeczywistością. 7. Jeśli codziennie czasem spontanicznie śpiewam i tańczę - to jest ze mną w miarę w porządku. 8. Jeśli zajmuję się tym, co będę robił, a nie tym, jak będę żył. Pytam siebie o to, gdzie pracować, a nie - w jaki sposób żyć (ze sobą i z innymi). To żyję na powierzchni swojego życia. Odcięty od korzeni, w których kryje się szczęścia bycia sobą. 9. Jeśli nie jest dla mnie słodka zwyczajność i cała prosta, drobna codzienność - to gdzie i kiedy mam znaleźć miłość? Jeśli nie w tym, że zjemy razem obiad? Jeśli nie w tym, że rano słyszę śpiew ptaków? Jeśli nie w tym, że gładzi mnie wiatr, gdy wyjdę na spacer? Gdzie indziej miałaby się znajdować cała moja radość, jeśli nie w najprostszej, słodkiej codzienności? 10. Jeśli nie dziękuję każdego poranka za to, że żyję - to nie całkiem żyję.

Poprzedni

prawda

Następny

gdzie się rodzi poczucie własnej wartości